کلیسای پارسی زبانان - شنبه 2017/10/17- کشیش پاسکال آندرینسون

کشیش پاسکال آندرینسون

سلام
امیدوارم که همگی خوب باشید.
"ما باید زندگی خود را بر مبنای کلام خداوند پایه ریزی نماییم" و صحبت امروز من با شما در این مورد است. پولس رسول در نامه ای برای تیموتائوس می نویسد:
"  اما تو خود می‌دانی که من از این قبیل افراد نیستم. تو از اعتقادات، شیوه زندگی و هدف من مطلع هستی. از ایمانی که به مسیح دارم و زحماتی که کشیده‌ام با خبری؛ می‌دانی که چه محبتی نسبت به تو دارم؛ از صبر و تحمل من، و زحمات و رنجهایی که در راه اعلام پیغام انجیل کشیدم آگاهی؛ و به یاد داری که در «انطاکیه»‌، «قونیه» و «لستره» با چه مصائبی مواجه شدم. اما خداوند مرا از همه این خطرات نجات داد. در واقع، همه آنانی که می‌خواهند مطابق اراده خدا زندگی کنند، از دشمنان مسیح رنج و آزار خواهند دید. اما افراد نادرست و علمای دروغین، روز به روز بدتر شده، بسیاری را فریب خواهند داد و خود نیز فریب شیطان را خواهند خورد. اما تو باید به آنچه آموختی، ایمان راسخ داشته باشی. تو به صحت و درستی آنها اطمینان داری زیرا می‌دانی که آنها را از افراد قابل اعتمادی همچون من آموخته‌ای؛ خودت نیز از کودکی کتاب مقدس را فرا گرفته‌ای. این کتاب به تو حکمت بخشیده تا بدانی که دست یافتن به نجات، از راه ایمان به عیسی مسیح امکان پذیر است. در واقع تمام قسمت‌های کتاب مقدس را خدا الهام فرموده است. از این جهت، برای ما بسیار مفید می‌باشد، زیرا کارهای راست را به ما می‌آموزد، اعمال نادرست را مورد سرزنش قرار می‌دهد و اصلاح می‌کند، و ما را بسوی زندگی خداپسندانه هدایت می‌نماید. خدا بوسیله کلامش ما را از هر جهت آماده و مجهز می‌سازد تا به همه نیکی نماییم. "(عهد جدید، دوم تیموتائوس، فصل سه، جمله ده تا هفده)
پولس از آنها می خواهد که بر روی ایمان خود ثابت قدم باشند و در این راه صبر،حوصله و استقامت داشته باشند و پایدار بمانند. شاید سختی هایی و یا تحت تعقیب بودن نیز در این راه وجود داشته باشد و این مبارزه ای است که ما امروز با آن مواجه هستیم. ممکن است در این راه به دنبال ما باشند و بخواهند به ما آسیبی بزنند. اما پولس می گوید که در این راه باید ایمان راسخ داشته باشیم زیرا بخوبی از آن مطلع می باشیم. تمامی کلام خداوند در کتاب مقدس الهام گرفته از خداوند و روح اوست. این کلام پیدا کردنی و یا حروف و جمله نمی باشد بلکه سخنی است که از طریق خداوند گفته شده است. ما در انجیل یوحنا می خوانیم:
"« کلمه خدا» انسان شد و بر روی این زمین و در بین ما زندگی کرد. او لبریز از محبت و بخشش و راستی بود. ما بزرگی و شکوه او را به چشم خود دیدیم، بزرگی و شکوه فرزند بی نظیر پدر آسمانی ما، خدا."( عهد جدید، انجیل یوحنا، فصل یک، جمله چهارده)
و در قسمت دیگری از کتاب مقدس اینگونه نوشته شده است:
" در زمانهای گذشته، خدا بوسیله پیامبران، اراده و مشیت خود را بتدریج بر اجداد ما آشکار می‌فرمود. او از راههای گوناگون، گاه در خواب و رویا، گاه حتی روبرو، با پیامبران سخن می‌گفت. اما در این ایام آخر، او توسط فرزندش با ما سخن گفت. خدا در واقع، اختیار همه چیز را به فرزند خود سپرده و جهان و تمام موجودات را بوسیله او آفریده است.  فرزند خدا، منعکس کننده جلال خدا و مظهر دقیق وجود اوست. او با کلام نیرومند خود تمام عالم هستی را اداره می‌کند. او به این جهان آمد تا جانش را فدا کند و ما را پاک ساخته، گذشته گناه آلود ما را محو نماید؛ پس از آن، در بالاترین مکان افتخار، یعنی به دست راست خدای متعال نشست."( عهد جدید، عبرانیان، فصل یک، جمله یک تا سه)
پولس رسول به این اشاره می نماید که تمامی موارد نوشته شده در کتاب مقدس کلام خداوند می باشد. البته اینگونه نیست که خداوند دست کسی را گرفته باشد تا از طریق او این کتاب را بنویسد یا اینکه خود شخصن اقدام به نوشتن آن بنماید. بلکه او نفس خود را در قلب انسان هایی دمید و وقتی آنها خداوند را دریافتند شروع به نوشتن آن کردند. پولس رسول اشاره می نماید که خداوند شخصی مانند او را خلق کرد تا که بتواند خداوند را تشریح نماید. خداوند موسی را به دنیا آورد تا از طریق او برای انسان ها بگوید و بنویسد. البته همه پیامبران حد و مرز مشخصی برای گفتن و نوشتن داشتند اما عیسای مسیح خود کلام می باشد و او مقدس و پر از کلام خداوند است. خداوند اجازه داد تا او بر روی زمین بیاید و همه چیز را برای ما مکاشفه نماید. زمانیکه خداوند جهان را آفرید، از طریق مسیح دنیا را به وجود آورد. مسیح به عنوان یک انسان قبل از همه چیز وجود داشت و ما فقط به زمان کودکی مسیح اکتفا نمی نماییم زیرا او فقط جسم یک انسان را به خود گرفت و او همیشه وجود داشته است. ما به عیسای مسیح به عنوان کلام خداوند ایمان داریم. ما فقط پیرو یک کتاب نیستیم بلکه پیرو مسیح می باشیم. مسیح خود کلام است و از ما می خواهد تا دنبال رو و پیرو او باشیم. ما می دانیم که مسیح شخصن چیزی را ننوشته و یا ثبت نکرده است. البته اگر اینگونه بود که خیلی خوب و عالی بود اما هیچ یک از سخنان او بوسیله شخص خود او نوشته نشده است. اما آن چیزی که مهم است اینست که او خود کلام می باشد و بارها و بارها تدریس نموده است.

 مسیح موعظه مخصوصی دارد که به آن «موعظه سرکوه» می گویند که بر حاشیه کوهی می ایستد و با مردم سخن می گوید. او کلام خود را اینگونه به پایان می برد:

" هر که احکام مرا می‌شنود و آنها را بجا می‌آورد، شخصی داناست؛ او مانند آن مرد عاقلی است که خانه‌اش را بر صخره‌ای محکم بنا کرد. هر چه باران و سیل آمد، و باد و طوفان بر آن خانه وزید، خراب نشد چون روی صخره ساخته شده بود. اما کسی که احکام مرا می‌شنود و از آنها پیروی نمی‌کند، نادان است، درست مثل مردی که خانه‌اش را بر شن و ماسه ساخت. وقتی باران و سیل آمد و باد و طوفان بر آن خانه وزید، آنچنان خراب شد که اثری از آن باقی نماند." ( عهد جدید، انجیل متی، فصل هفت، جمله بیست و چهار تا بیست و هفت)  

مسیح بین شنیدن و عمل کردن فرق می گذارد و می گوید که باید به شنیده های خود عمل نمایید. فرق است بین ساختن خانه ای بر روی صخره ی محکم و یا ماسه ای نا پایدار. درست است که ماسه از سنگ و صخره بوجود آمده اما دیگر به محکی و استواری سابق خود نیست. صخره محکم، استوار و بهم چسیبده و در هم فرو رفته است و فضای خالی در بین آن وجود ندارد. چنانچه فشار و نیروی زیادی بر روی آن وارد گردد اما همچنان ثابت و محکم است. اما ماسه برعکس صخره از هم جدا شده و سست است. مسیح همانند صخره می باشد و کلام خداوند نیز صخره ای است که ما می توانیم خانه خود را بر روی آن بنا نماییم.

 می خواهم در مورد مهمی با شما صحبت نمایم؛ ما می دانیم که در اسلام باید پیرو و دنبال رو بود. در اسلام باید گوش داد، عمل کرد و زجر کشید، البته کتاب مقدس هم در مورد سختی کشیدن صحبت می نماید اما اینگونه نمی باشد که باید پیرو و عمل کننده بود. خداوند نمی خواهد ما کارهایی را انجام بدهیم که از انجام آنها درک درستی نداریم. بلکه از ما می خواهد که با قلب خود او را دوست بداریم و در این صورت است که می توانیم بیاندیشیم که کدام بهتر است. آیا درست است که خانه ی خود را بر روی ماسه و سنگ های کوچک بنا نماییم که تعدادی نیز همین کار را انجام می دهند؟ آنها کتاب مقدس را طبق خواست و سلیقه خود می خوانند. آنها از هر قسمت جمله ای و یا قسمت کوتاهی را انتخاب و تفسیر می نمایند. البته شاید به نظر ایماندار به مسیح و معتقد باشند اما خانه خود را بر روی سنگ ریزه ها بنا می نمایند. ما نمی توانیم فقط جمله ای از کتاب مقدس را انتخاب کرده و به سلیقه خود آنرا تفسیر نماییم. بلکه باید زندگی خود را بر روی تمامیت کتاب مقدس بنا نماییم و در آن صورت است که می توانیم به عیسای مسیح و مقدسیت خداوند خوش آمد بگوییم. ما فقط بدنبال کتاب نمی باشیم بلکه ما پیرو مسیح می باشیم و می توانیم با دعا کردن به او به مفهوم بهتر کلام خداوند برسیم. ما می توانیم از او بخواهیم که کتاب مقدس را برای ما مکاشفه نماید. من دوستی داشتم که فاصله زیادی از خداوند داشت با این که مادر او ایماندار به مسیح بود. دوست من در هندوستان بزرگ شده بود و متاسفانه از راه راست زندگی خارج شده بود و به همین دلیل زندانی بود. مادر هرروز قسمتی از کتاب مقدس را برای او می فرستاد و امیدوار بود که از این راه بتواند او را به خداوند نزدیک نماید. اما او بعد از دریافت هر نامه آنها را به کناری می انداخت. او بدلیل بدهی هایی که داشت به زندان افتاده بود و شرایط خوبی نداشت. اما او روزی تصمیم گرفت تا شروع به خواندن نوشته های مادر بکند اما کسی را نداشت که بتواند در مورد کلام خداوند به او توضیح بدهد. به همین دلیل هر روز از خداوند می خواست تا به او کمک نماید که بتواند کلام مقدس را درک نماید. خداوند شروع به مکاشفه کلام خود برای او نمود و ایمان او شروع به رشد کرد. ما هیچگاه به دنبال یک کتاب نمی باشیم بلکه هدف اصلی ما نویسنده ی کتاب می باشد و در صورتی که نتوانستیم آنرا درک کنیم می توانیم از خداوند کمک بخواهیم و با او صحبت نماییم. همینطور ما می توانیم در مورد کلام خداوند با یکدیگر نیز صحبت نماییم و ایمان خود را به اشتراک بگذاریم و می توانیم این کار را در کلیسای خداوند با او انجام بدهیم. 

مسیح در «موعظه سر کوه» انجیل متی به مردم و شاگردان خود می گوید: 

" آنگاه شروع به تعلیم ایشان کرد و فرمود:  خوشابحال آنان که نیاز خود را به خدا احساس می‌کنند، زیرا ملکوت آسمان از آن ایشان است. خوشابحال ماتم زدگان، زیرا ایشان تسلی خواهند یافت. خوشابحال فروتنان، زیرا ایشان مالک تمام جهان خواهند گشت. خوشابحال گرسنگان و تشنگان عدالت، زیرا سیر خواهند شد. خوشابحال آنان که مهربان و باگذشتند، زیرا از دیگران گذشت خواهند دید.  خوشابحال پاک دلان، زیرا خدا را خواهند دید. خوشابحال آنان که برای برقراری صلح در میان مردم کوشش می‌کنند، زیرا ایشان فرزندان خدا نامیده خواهند شد. خوشابحال آنان که به سبب نیک کردار بودن آزار می‌بینند، زیرا ایشان از برکات ملکوت آسمان بهره‌مند خواهند شد."( عهد جدید، انجیل متی، فصل پنج، جمله دو تا ده )

مسیح در این قسمت از کلام خود به گروه های مختلف مردم اشاره و بر روی آنها تاکید می نماید. اشاره مسیح به کسانی است که در تلاش برای آوردن صلح در بین انسان ها می باشند، کسانی که می خواهند آزادی را برای انسان ها بیاورند. در قسمت بعدی می گوید:

" هرگاه بخاطر من شما را ناسزا گفته، آزار رسانند و به شما تهمت زنند، شاد باشید. بلی، خوشی و شادی نمایید، زیرا در آسمان پاداشی بزرگ در انتظار شماست. بدانید که با پیامبران گذشته نیز چنین کردند. شما نمک جهان هستید و به آن طعم می‌بخشید. اما اگر شما نیز طعم خود را از دست دهید، وضع جهان چه خواهد شد؟ در اینصورت، شما را همچون نمکی بی مصرف دور انداخته، پایمال خواهند ساخت.  شما نور جهان می‌باشید. شما همچون شهری هستید که بر تپه‌ای بنا شده و در شب می‌درخشد و همه آن را می‌بینند.  چراغ را روشن نمی‌کنند تا آنرا زیر کاسه بگذارند، بلکه روی چراغدان، تا کسانی که در خانه هستند از نورش استفاده کنند.  پس نور خود را پنهان مسازید، بلکه بگذارید نور شما بر مردم بتابد، تا کارهای نیک شما را دیده، پدر آسمانی‌تان را تمجید کنند." ( عهد جدید، انجیل متی، فصل پنج، جمله یازده تا شانزده )

مسیح می گوید که ما روشنایی جهان می باشیم اما ما نباید از یاد ببریم که فقط مسیح روشنایی است و ما نور خود را از او دریافت می نماییم زیرا زمانیکه خداوند روح خود را در ما می دمد، قلب ما روشنای مسیح را دریافت می کند. او ما را نمک جهان می نامد اما این خاصیت را از او دریافت کرده ایم و بخودی خود اینگونه نمی باشیم. 

زمانیکه ما کلام خداوند را بخوانیم و آنرا درک نماییم، خوشحالی به قلب ما می آید و احساس آزادی می نماییم و در اینصورت است که خداوند در درون ما بوجود می آید. اگر ما به دلایلی از خواندن کتاب مقدس صرفنظر نماییم، بعد از مدت کوتاهی روشنایی در قلب ما خاموش می گردد. در این صورت روشنایی و خاصیت نمک از ما می رود. پس بسیار مهم است که ما کلام خداوند را بخوانیم و با او صحبت نماییم و در شرایط سخت و دشوار هیچگاه او را از یاد نبریم. ممکن است شرایط سخت و دشواری در راهی که همراه خداوند می باشیم بوجود بیاید و شاید حتا به طوفان های بزرگ برخورد نماییم اما از یاد نبریم که خانه خود را بر روی صخره محکم خداوند بنا کرده ایم و او با ماست. در ابتدای راه اگر خانه ی خود را برروی ساحل ماسه ای سست ساختی و در طوفان آنرا را از دست دادی بیاد داشته باش تا دوباره آنرا بر روی ماسه ها نسازی. 

مسیح در ادامه سخنان خود می گوید:

"  گمان مبرید که آمده‌ام تا تورات موسی و نوشته‌های سایر انبیاء را منسوخ کنم. من آمده‌ام تا آنها را تکمیل نمایم و به انجام رسانم. براستی به شما می‌گویم که از میان احکام تورات، هر آنچه که باید عملی شود، یقیناً همه یک به یک عملی خواهند شد." ( عهد جدید، انجیل متی، فصل پنج، جمله هفده و هجده )

ما پیرو مسیح می باشیم و او کلام خداوند می باشد. هر چیزی که در کتاب مقدس نوشته شده از روح خداوند است و او می خواهد تا ما را بسازد. ما پیرو مسیح هستیم و او می گوید که همه چیز کامل خواهد شد. 

دعا:

خداوندا برای کلام تو سپاسگزارم.

خداوندا ما می خواهیم که زندگی خود را بر روی صخره محکم تو بنا نماییم.

خداوندا ما انسان های ضعیفی هستیم، افکار عجیبی داریم و تمامی افکار ما به تو نمی باشد. اتفاقات عجیبی در زندگی ما رخ می دهد و گاهی خیلی خوشحال و گاهی خوب نمی باشیم. خداوندا کمک کن تا زندگی خود را بر روی تو بنا نماییم. 

خداوندا از تو می خواهم که تمامی عزیزانی که در اینجا حضور دارند کلام تو را دریافت نمایند. 

خداوندا با کلام خود ما را به سمت خود تغییر بده.

خداوندا، در زندگی و دشواری های آن تو صخره محکم ما هستی و ما می توانیم در تو استوار بمانیم زیرا تو همیشه وجود داشتی و هیچگاه ویران نخواهی شد. 

خداوندا این قدرت به ما را بده تا در تو ایمان داشته باشیم و روشنایی و مزه ی تو باشیم. 

خداوند تک تک ما از نقاط مختلی آمده ایم و راه های متفاوتی را طی کرده ایم و از حال یکدیگر بی اطلاعیم اما تو تک تک ما را می شناسی و از حال فرزندان خود مطلع می باشی. اجازه بده از روح تو شفا بگیریم. در نام عیسای مسیح. آمین.