کلیسای فارسی زبانان - شنبه 2015/9/19 میکاییل نیلسون(Micael Nilsson )

کشیش میکاییل نیلسون(Micael Nilsson)

از اینکه این امکان بوجود آمد تا با شما و بین شما باشم احساس خیلی خوبی دارم و بسیار سپاسگزارم. امروز می خواهم در مورد موضوع «چگونه به ایمان خود مطمئن باشیم» با شما صحبت کنم.

چگونه می توانم مطمئن باشم که ایمان من واقعی است؟ آیا کتاب مقدس کامل و درست است؟ 

جواب های زیادی برای این سئوال ها وجود دارد. کتاب مقدس بیان کننده یک تاریخ است که اغلب واقعیست و کتاب های جدید نیز تضادی با آن ندارند. همه می توانند کتاب مقدس را بخوانند و آن را تجربه کنند و این تجربه برای هر شخص، خاص می باشد. در کتاب مقدس نوشته شده که دعا کنید تا بگیرید و تک تک ما می توانیم این تجربه را داشته باشیم. بعد از این تجارب است که می توانیم مطمئن باشیم که کتاب مقدس واقعی است. من نیز آنرا تجربه کردم و برای من هم واقعی و حقیقی است. 

اما ما باید از کجا بدانم که ایمان ما کافی است؟

این سئوال فکر مرا نیز مشغول کرده است زیرا اکنون در شرایطی زندگی می نماییم که شک و تردید زیادی وجود دارد و ایمان داشتن سخت است. چگونه باید بفهمم که ایمان من برای رفتن به آسمان کافی است، به نظر من این سئوالی است که همه ایمانداران از خودشان می پرسند. می خواهم انشاء مربوط به یک دختر بسیار جوان دانش آموز سوئدی را برای شما بخوانم. او اینگونه می نویسید:

من به خداوند ایمان ندارم، پدر و مادر من هم اعتقادی به خدا ندارند. هیچگاه در دعایی شرکت نکرده ام و برای من باور کردنی نیست که مسیح از طریق یک دختر باکره به دنیا آمده باشد. برای من باور کردنی نیست که خداوند برای همه انسان ها چه بزرگ و چه کوچک اهمیت قائل بشود. چگونه انسان های باهوش و کنجکاو به خدا فکر می کنند و به او ایمان دارند؟ به نظر من همه ما به خداوند نیازمندیم و هیچکس خوشبخت تر از من نبود اگر می توانستم ایمان داشته باشم و اگر می دانستم که پس از مرگ به آسمان خواهم رفت و آرامش خواهم داشت. این برای من وحشتناک است اگر فردایی نباشد و همه چیز از بین برود.

این نوشته یک دختر جوان در مورد شک و تردید زندگی است و برای او خیلی سخت است که در این شک و تردید بماند. 

اجازه بدهید جمله ای از کتاب مقدس در این رابطه بخوانیم:

" مردی از آن میان جواب داد: «استاد، پسرم را به اینجا آوردم تا او را شفا دهید. او نمی‌تواند حرف بزند چون اسیر یک روح ناپاک است. هرگاه روح ناپاک پسرم را بگیرد، او را بر زمین می‌کوبد و دهانش کف می‌کند و دندان هایش به هم می‌خورد و بدنش مثل چوب خشک می‌شود. از شاگردان شما خواهش کردم روح ناپاک را از او بیرون کنند، ولی نتوانستند». عیسی فرمود: «ای قوم بی ایمان، تا کی با شما باشم تا ایمان بیاورید؟ تا کی باید با شما باشم و این وضع را تحمل کنم؟ پسر را نزد من بیاورید». پس او را آوردند؛ اما به محض اینکه چشمش به عیسی افتاد، روح ناپاک او را تکان سختی داد و بر زمین زد. پسر می‌غلطید و دهانش کف می‌کرد. عیسی از پدر او پرسید: «از کی چنین شده است؟» جواب داد: «از وقتی که طفل کوچکی بود. روح ناپاک بارها او را در آب و آتش انداخته تا نابودش کند. به ما رحم کن و اگر می‌توانی او را شفا بده». عیسی فرمود: «اگر می‌توانم؟ اگر ایمان داشته باشی همه چیز برایت امکان خواهد داشت». پدر فوری با صدای بلند جواب داد: «بلی، ایمان دارم. کمک کنید تا ایمانم بیشتر شود»( انجیل مرقس، فصل نهم، جمله هفدهم تا بیست و چهار).

مردی که ما او را نمی شناسیم نزد مسیح می آید و فقط می دانیم که یکی از کسانی بود که به ملاقات مسیح می آمدند.او انسانی کوچک با مشکلی بزرگ بود زیرا پسر او درگیر ارواح شیطانی بود. او نیز نمی دانست که ایمانش کافی است یا خیر؛ حتا نمی دانست که به چه چیزی ایمان دارد. اما یک دعا کرد، " عیسای مسیح می توانی به من کمک کنی؟"

عیسای مسیح جواب داد «اگر من بتوانم» و معنی این گفته یعنی «بله می توانم». عیسای مسیح به تو خوش آمد می گوید و دعای تو را می شنود. در کتاب مقدس نوشته شده که شما نمی توانید از همه چیز مطلع باشید. آن مرد در مورد ایمان خود به مسیح می گوید: «به بی ایمانی من کمک کن». آیا گفتن چنین درخواستی کافی است؟

 او به خداوند ایمان داشت و به همین دلیل نزد عیسای مسیح رفته بود، اما به خاطر بیماری پسرش به شک و تردید افتاده بود. او هم ایمان و هم شک و تردید داشت، همچنان که ما نیز درمواقع سخت زندگی خود اینچنین هستیم. ما به خداوند ایمان داریم اما با دیدن بدی ها به شک و تردید دچار می شویم؛ آیا چنین ایمان کافی است؟

 بله؛ این پدر به خدا ایمان داشت و شک او فقط از این بابت بود که آیا می تواند جواب دعای خود را بگیرد؟ او بخوبی می دانست که خداوند می تواند شفا دهد، اما شک و تردید او به این خاطر بود که آیا خداوند به او و مشکلی که دارد اهمیت می دهد. با توجه به تمام شک و تردید آن پدر، عیسای مسیح پسر را شفا داد. این اتفاق ما را تشویق می کند که همواره دعا کنیم، حتا اگر نمی دانیم که خداوند دعای ما را می شنود یا نه. نیازی نیست که عاشق خدا بودن را نشان دهیم و او را در ظاهر نیز دوست بداریم زیرا خداوند به خوبی از قلب ما خبر دارد و به آن آگاه است و ما باید در پیشگاه خداوند صادق باشیم. این داستان به پایان رسید و من به این می اندیشم که زندگی من چگونه خواهد بود، آیا ایمان من کافی است؟ آیا وقتی که پیر و از کار افتاده می شوم ایمان من می تواند مرا به آسمان ببرد؟ آیا پس از مرگ و قرار گرفتن در قبر، خداوند مرا با خود به آسمان خواهد برد؟ آیا با تمام افکارم که خداوند نیز از آنها آگاه است، روزی که در مقابل او قرار بگیرم ایمان من کافی خواهد بود؟ 

شما هم می توانید این سئوال را از خودتان بکنید.

می خواهم به این سئوال ها جواب بدهم. اول اینکه ایمان به مسیح یعنی در امنیت بودن، یعنی ما باید بدانیم که با ایمان به مسیح در امنیت هستیم. 

"حال، ببینیم ایمان چیست. ایمان یعنی اطمینان داشتن به اینکه آنچه امید داریم، واقع خواهد شد؛ ایمان یعنی یقین داشتن به آنچه اعتقاد داریم، هر چند قادر به دیدنش نمی‌باشیم" (عبرانیان، فصل یازده، جمله یک)

خداوند از ما می خواهد که برای ایمانمان امنیت و دانش داشته باشیم. می خواهم چند پند به شما بدهم که چگونه می توانید با ایمانتان رشد کنید، چون ایمان ما نیازمند رشد است. ما باید بدانیم که نجات و ایمان ما تا آسمان ادامه خواهد داشت:

اول: چگونه ایمان ما رشد می کند؟

 یک گفته قدیمی هست که شاید شما هم شنیده باشید، می گوید: شخصی برای دوست خود تعریف می کرد  که در ذهن و افکار او دو سگ در حال دعوا بودند؛ دو سگ سیاه و سفید( افکار خوب و افکار بد). آن دوست سئوال کرد که کدام یک از این دو پیروز شد؟ جواب داد آن سگ که به او خوراک می دهم، زیرا او قویتر است. 

می توانیم از این داستان کمک بگیریم؛ من و شما انسان هستیم و دارای ایمان، شک و تردید. به نظر شما ایمان ما برنده خواهد شد یا شک و تردید ما ؟ بستگی به ما دارد که به کدامیک از این دو خوراک می دهیم و قوت می بخشیم. 

ما چگونه می توانیم ایمان خود را تقویت کنیم تا بر شک و تردید پیروز شود؟ 

در ابتدا باید کتاب مقدس و خصوصن اناجیل چهارگانه را بخوانیم. پولس رسول در نامه رومیان می نویسد:

"...ایمان از شنیدن مژده انجیل بوجود می‌آید"(رومیان، فصل ده، جمله هفده)

وقتی ما درباره مسیح می خوانیم، ایمان ما رشد می کند و به همین خاطر کتاب مقدس در زندگی ما مسیحیان به ما کمک می کند تا رشد کنیم. وقتی سخنان مسیح را در کتاب مقدس می خوانیم در حقیقت به ایمان خود خوراک می دهیم و آن را قوی می نماییم. از طریق دیگری هم می توانیم ایمان خود را قوی کنیم و آن خواندن کتاب های خوب مسیحی، ملاقات با کسانی که خداوند را ملاقات کرده اند، گوش دادن به موزیک خوب مسیحی و گوش دادن به موعظه های خوب است. 

دوم: سعی کنیم تا عیسای مسیح را بشناسیم زیرا شخصن می توانیم او را ملاقات کنیم و همانند یک دوست با او رابطه داشته باشیم.

"عیسی مسیح امروز نیز همان است که دیروز بود و هرگز تغییر نخواهد کرد"( عبرانیان، فصل سیزده، جمله هشتم)

این یکی از موارد بی نظیر مسیحیت است که عیسی مسیح زنده است. ما به مذاهب کهنه ی قدیمی ایمان نداریم بلکه ایمان ما به خدای زنده، مسیح است. 

چگونه می توانیم مسیح را بهتر بشناسیم؟

 اول اینکه کتاب مقدس را مرتب بخوانیم. دوم، دعا کنیم، وقتی من در نام عیسای مسیح دعا می کنم، روح مقدس به کمک من می آید و خیلی مهم است که در دعای خود با خدا صادق باشیم. معمولن ما برای شناخت هرکس چه کاری انجام می دهیم؟ در ابتدا باید همدیگر را ملاقات کنیم و شاید چای و یا قهوه ای با همدیگر بنوشیم. بعد به سخنان همدیگر گوش می دهیم و همدیگر را کشف می نماییم و اگر با یکدیگر صادق باشیم می توانیم همدیگر را بشناسیم. این در مورد خداوند نیز صادق است. اگر به سخنان خداوند گوش بدهیم و سپس صادقانه با او صحبت کنیم، در آن صورت بعد از گذشت زمان همدیگر را می شناسیم. در کتاب مزامیر دعاهای زیادی گفته شده است، دعاها و سرودهای پرستشی  که از خداوند تشکر می کند و دعاهای که در آن شک و تردید وجود دارد و در مورد خداوند کنجکاوی می شود. به نظر من در این دعا ها همه چیز به خدا گفته می شود زیرا او پدر مهربان ماست و از مشکلات ما خبر دارد. دقیقن مانند همین شخص که نزد عیسای مسیح رفت که هم ایمان و هم شک و تردید داشت. ما حتا می توانیم شک و تردید خود را به خداوند بگوییم زیرا او قادر است که این شک را از بین ببرد. 

مورد دیگری که می تواند به ایمان تو کمک کند، دوستان ایماندار تو در کلیسا است. تنها ایماندار بودن کافی نیست و باید در بین دوستان کلیسای خود باشی. از آنها بیاموز و عشق، محبت، کمک و دعاهای آنها را پذیرا باش. من کشف بی نظیری کرده ام و آن اینست که زمانی که با هم باشیم، شک و تردید کوچک و ایمان رشد می کند. 

در آخر: من چگونه خواهم دانست که با ایمان خود به آسمان خواهم رفت؟ چگونه می توانم مطمئن باشم؟ 

تمامی ادیان معتقدند که خداوند قوانین، آداب و رسومی را به انسان ها داده است تا بر مبنای آن زندگی نمایند. این یک واقعیت است که اگر ما همانگونه زندگی نماییم به آسمان خواهیم رفت. مشکل اینست که من و شما نمی توانیم زندگی کاملی داشته باشیم و در مواردی احساس عدم موفقت می نماییم و با وجود خواستن، نمی توانیم خودمان را با این قوانین وفق دهیم. 

چگونه مطمئن می شویم که به آسمان می رویم؟

در مسیحیت «فیض» وجود دارد در حالی که در دیگر ادیان گفته می شود با انجام اعمالی نجات خواهید یافت. اما در مسیحیت اینگونه نیست و گفته شده که انجام شده؛ همه کارها را عسیای مسیح انجام داده است و کاری را برای ما انجام داد که هیچگاه نمی توانستیم از عهده آن برآییم و این اعتقاد مسیحیت است. یعنی بخاطر فیض خداوند، با وجود آنکه لایق نیستیم اما دریافت می نماییم و عیسی به خاطر ما بر روی صلیب می میرد. اگر پیرو مسیح باشی نجات خواهی یافت و این نجات به خاطر کارهای نیکی که انجام داده ای نیست بلکه باید مطمئن باشی که شامل فیض و بخشش خدا شده ای.

پس چگونه باید مطمئن باشم که ایمان من کافی است؟ دو جمله دیگر از کتاب مقدس می خوانیم:

"زیرا من یقین می‌دانم که هیچ چیز نمی‌تواند محبت مسیح را از ما باز دارد. نه مرگ، نه زندگی، نه فرشتگان و نه قدرت های جهنم، هیچیک قدرت چنین کاری را ندارند. حوادث امروز و نگرانی های فردا نیز قادر نیستند خللی در این محبت وارد کنند.  در اوج آسمان و در عمق اقیانوس ها، هیچ موجودی نمی‌تواند ما را از محبت خدا که در مرگ فداکارانه خداوند ما عیسی مسیح آشکار شده، محروم سازد"(رومیان، فصل هشت، جمله سی و هشت و سی و نه) .

حقیقت اینست که ما هم ایمان و هم شک و تردید داریم. زمانی که ایمان خود را خوراک می دهیم، یعنی کتاب مقدس می خوانیم، دعا می کنیم، در شناخت خدا هستیم و وقتی در مراسم پرستشی هستیم مانند اکنون که اینجاییم ایمان ما رشد می نماید. وقتی دعا می کنیم تا خداوند ما را نجات دهد، او به درخواست ما گوش می کند و یکروز نزد او خواهیم بود. ما در آنجا زندگی کاملی خواهیم داشت که کتاب مقدس آنرا بدون درد، رنج، اشک و با خوشحالی و همراه دیگر ایمانداران خواهد بود. این نه بخاطر موفقیت و لیاقت ما در زندگی، بلکه بخاطر موفقیت عیسای مسیح می باشد که ما را نجات داد و برای ما فیض و بخشش آورد.  مسیح پیروز شد و به همین خاطر می توانم به او ایمان داشته باشم. 

دعای پایان جلسه:
خداوندا، بخاطر کلامت متشکریم.
خداوندا،  ما را می بینی و در مورد ما همه چیز را می دانی.
خداوندا، تو از همه افکار ما مطلعی.
متشکریم که می توانیم در مقابل تو آزادانه و با امنیت صحبت نماییم.
تو فقط قدرت نیستی و سرشار از عشق و محبتی.
خداوندا کمک کن ایمان ما رشد نماید.
خداوندا به ما امنیت بده.
عیسای مسیح، بخاطر کاری که برای ما انجام دادی متشکریم. آمین.