"غروب آن روز، عيسي به شاگردانش فرمود: «به كناره ديگر درياچه برويم .» پس آن عده اي را كه در ساحل گرد آمده بودند، روانه كردند و با همان قايقي كه عيسي در آن نشسته بود، به راه افتادند. البته عده اي نيز با قايقهاي ديگر همراهشان رفتند. چيزي نگذشت كه طوفاني شديد در گرفت . امواج سهمگين ، قايق را آنچنان در هم مي كوبيد كه نزديك بود از آب پر شده ، غرق شود. اما عيسي در انتهاي قايق آسوده خاطر، سر را بر بالشي گذاشته و خوابيده بود. شاگردان سراسيمه او را بيدار كردند و گفتند: «استاد، استاد، داريم غرق مي شويم . اصلاً هيچ به فـكر ما نيستيد؟!» او برخاست و به باد و دريا فرمان داد: «آرام شو!» همان لحظه باد از وزيدن باز ايستاد و همه جا آرامي كامل برقرار شد. عيسي به شاگردانش فرمود: «چرا اينقدر ترسيده بوديد؟ آيا هنوز هم به من اعتماد نداريد؟» ايشان در حاليكه ترس سراسر وجودشان را فرا گرفته بود، به يكديگر مي گفتند: «اين ديگر چگونه انساني است كه حتي باد و دريا هم اطاعتش مي كنند!"
( انجیل مرقس، فصل چهارم، جمله سی و پنجم تا آخر فصل )
مسیح از ما می خواهد که به او ایمان و اعتقاد داشته باشیم و همیشه و در همه حال خود را در دست های امن او قراردهیم و هیچگاه نگران نباشیم. در زندگی همه ما انسان ها گاهیاتفاق های ناگوار، مشکلات بزرگ و موادی هست که شاید تحمل آن غیر ممکن باشد و یا امکان رهایی و حل مشکل برای ما یک معجزه به نظر بیایید. مسائلی که حتا بتواند انسان را از پا در بیاورد. خداوند همیشه و در همه موارد از ما می خواهد که به او اطمینان نماییم و همواره او را در نظر بگیریم. مشکلات را به او بسپاریم و ایمان داشته باشیم که قدرت مطلق است. ایمان داشته باشیم که او لحظه ای ما را به حال خود رها نمی کند و در همه حال پشتیبان ما می باشد. اگر که ما به او ایمان کامل داشته باشیم و او را پشتیبان مطلق خود بدانیم دیگر هراسی به دل ما راه نخواهد یافت چون بالاترین قدرت را در کنار خود خواهیم داشت و در این صورت نگرانی به دل و فکر ما سایه نمی اندازد.
غسل تعمید در دریاچه توسط کشیش یانت هگمن
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر