دعا باید چیزی عمیق تر از سخنان زبان ما باشد

دعا یکی از منابع مهمی است که خدا برای ما فراهم آورده است و مسیحیان راجع به آن زیاد  صحبت می کنند و شاید خیلی کم آنرا بکار می برند. ما صحبت از جلسات دعا ، وقت دعا، ... می کنیم، اما هیچ وقت مثل کلیسای اولیه آنرا بکار نبرده ایم (اعمال رسولان، فصل چهار، جمله سی و یک). پولس مُکررن خاطر نشان می سازد که چقدر برای مردمی که آنها را خدمت می نمود دعا کرده است. اما ما حتا برای خودمان نیز، این منبعی را که در اختیار داریم، مورد استفاده قرار نمی دهیم. اما خدا راجع به دعا وعده های عجیبی داده است:

 "بخواهید تا به شما داده شود. بجویید تا بیابید. در بزنید تا به روی شما باز شود. زیرا هر كه چیزی بخواهد، بدست خواهد آورد، و هر كه بجوید، خواهد یافت . كافی است در بزنید، كه در برویتان باز می شود. اگر كودكی از پدرش نان بخواهد، آیا پدرش به او سنگ می دهد؟ اگر از او ماهی بخواهد، آیا به او مار می دهد؟ پس شما كه اینقدر سنگدل و گناهكار هستید، به فرزندانتان چیزهای خوب می دهید، چقدر بیشتر پدر آسمانیتان ، بركات خود را به شما خواهد بخشید، اگر از او بخواهید". (انجیل متی،فصل هفت، جمله هفت تا یازده) 

"روزی عیسی برای شاگردانش مثلی آورد تا نشان دهد که لازم است همیشه دعا کنند و تا جواب دعای خود را نگرفته اند، از دعا کردن باز نایستند. پس چنین فرمود: “در شهری، یک قاضی بود که نه از خدا می ترسید و نه توجهی به مردم داشت. بیوه زنی از اهالی همان شهر، دائمن نزد او می آمد و از او می خواست که به شکایتش علیه کسی که به او ضرر رسانده بود، رسیدگی کند. قاضی تا مدتی به شکایت او توجهی نکرد. اما سرانجام از دست او به ستوه آمد و با خود گفت : با اینکه من نه از خدا می ترسم و نه از مردم، اما چون این زن مایه دردسر من شده است، بهتر است به شکایتش رسیدگی کنم تا اینقدر مزاحم من نشود. آنگاه عیسای خداوند فرمود: “ببینید این قاضی بی انصاف چه می گوید! اگر چنین شخص بی انصافی ، راضی شود به داد مردم برسد، آیا خدا به داد قوم خود که شبانه روز به درگاه او دعا و التماس می کنند، نخواهد رسید؟ یقین بدانید که خیلی زود دعای ایشان را اجابت خواهد فرمود. اما سوال اینجاست که وقتی من، مسیح به این دنیا بازگردم ، چند نفر را خواهم یافت که ایمان دارند و سرگرم دعا هستند؟”(انجیل لوقا، فصل هجده، جمله یک تا هشت)

"از اینرو، خاطرجمع‌ هستیم‌ که‌ هرگاه‌ از خدا چیزی‌ مطابق‌ خواست‌ او بطلبیم‌، دعای‌ ما را خواهد شنید؛ و اگر یقین‌ داریم‌ که‌ دعای‌ ما را می‌شنود، می‌توانیم‌ به‌ این‌ هم‌ اطمینان‌ داشته‌ باشیم‌ که‌ آنچه‌ از او بخواهیم‌، به‌ ما عطا خواهد کرد." ( اول یوحنا، فصل پنج، جمله چهارده و پانزده)

 و باز پولس در متنی که در رابطه با آمادگی برای جنگ روحانی نوشته است، دعا را نیز خاطر نشان می سازد:

 "همیشه دعا کنید! در دعا از خدا آن چیزهایی را بخواهید که مطابق خواست روح القدس است . مسایل و نیازهای خود را به او بگویید، و برای همه ایمانداران با اشتیاق زیاد و جدیت دعا کنید".(افسسیان، فصل شش، جمله هجده)

اما  دعا چقدر مهم است؟ وقتی دوباره به پطرس نگاه می کنیم (پیش از آنکه مسیح را انکار کند)، سخنان مسیح را به یاد می آوریم. در آنجا مسیح دعا می کند اما پطرس خوابیده است. مسیح او را بیدار میکند و می گوید: " بیدار بمانید و دعا کنید تا وسوسه بر شما غلبه نکند. روح انسان می خواهد آنچه درست است انجام دهد، اما طبع بشری او ضعیف است" (انجیل متی،فصل بیست و شش، جمله چهل و یک).

 شاید همانند پطرس، شما هم می خواهید آنچه را درست است انجام دهید ولی خود را ناتوان می بینید. ما احتیاج داریم از هر تشویق، نصیحت و تنبیه در کلام خدا اطاعت کنیم تا یاد بگیریم دائمن بجوییم، بکوبیم، و بطلبیم .... و او نیز نیرویی را که بدان نیاز داریم به ما خواهد بخشید:" بخواهید تا به شما داده شود. بجویید تا بیابید. در بزنید تا به روی شما باز شود" (انجیل متی، فصل هفت، جمله هفت)

پس دعا باید چیزی عمیق تر از سخنان زبان ما باشد.

من نمی گویم که دعا سحرآمیز است؛ اینطور نیست. خدا عجیب و پُرهیبت و قدرت است. دعا صرفن فرصتی است برای اقرار به محدودیت و ضعف خود و نامتناهی بودن قدرت خداوند. با توجه به این دو حقیقت، در دعا ما به سوی او بازمی گردیم و به او توکل می کنیم تا برای انجام خواسته هایش ما را تقویت بخشد.