کلیسای پارسی زبانان - شنبه 2016/2/13 - کشیش میکاییل نیلسون

کشیش میکاییل نیلسون(Micael Nilsson )

کلیسا چیست و چرا باید به کلیسا برویم؟

امروز من و همسرم در بین شما هستیم و از این بایت متشکریم. موضوع صحبت امروز من در مورد کلیسا است و اینکه کلیسا چیست و چرا باید به کلیسا برویم؟

کلیسا یکی از مسایل مهم مسیحیت است اما با این حال رفتن به کلیسا اختیاری است. ما نمی توانیم که فقط و یا از درون قلب خود به خداوند، عیسی مسیح ایمان داشته باشیم و به کلیسا نرویم. آیا شما تا کنون به این مورد فکر  کرده اید؟

در کشور ما (سوید) مردم قدری خودخواه و خودپرست شده اند زیرا می خواهند شخصن برای زندگی خود تصمیم بگیرند و اجازه نمی دهند که کسی برای آنها تصمیمی بگیرد و آنچه را که می خواهند انجام می دهند. اگر انسان شخصن در مورد خود تصمیم بگیرد هم خوب است و هم بد. به نظر من یکی از بزرگترین مشکلات کشور ما تنهایی است و مردم می خواهند تنها زندگی کنند و مخصوصن ثروتمندان و پولدارها نمی خواهند که با دیگران ارتباط داشته باشند. خیلی از انسان ها و بخصوص سالخوردگان تنها زندگی می کنند و با اینکه به خداوند ایمان آورده اند بازهم می خواهند تنها باشند و شخصن عمل نمایند. این گروه از مردم معتقدند آنچه که مهم است ایمان شخصی آنهاست. 

هر یک از ما به روش خودمان ایماندار می باشیم و خیلی ها بر این باورند که باید به چیزی ایمان داشته باشند و مهم فقط داشتن ایمان است. عده ای نیز معتقدند که در صورت ایمان داشتن به خدا باید به کلیسا بروند و عده ای دیگر فقط به خدا ایمان دارند و به کلیسا معتقد نیستند و بر این باورند که بدون کلیسا نیز می توانند ایمان خود را اداره نمایند. ایمان به خدا فقط مختص به قلب انسان ها نیست بلکه چیزی است که باید با دیگران تقسیم نماییم. ما می توانیم با ایمان خود یکدیگر را ملاقات نماییم و در مورد آن با همدیگر صحبت کرده و آنرا تقسیم کنیم. در کتاب مقدس نیز دقیقن به این موارد اشاره شده است:

"... زیرا بسیار مشتاق دیدارتان هستم تا بتوانم شما را از برکات خدا برخوردار سازم، و باعث تقویت ایمانتان شوم.  از این گذشته، من خود نیز نیاز به کمک شما دارم تا بوسیله ایمانتان تقویت شوم. به این ترتیب، هر یک از ما باعث تقویت ایمان یکدیگر می‌گردیم( رومیان، فصل یک، جمله یازده و دوازده)

این نامه ها توسط پولس رسول برای رومیان فرستاده می شد زیرا گاهی مواردی را در مورد کلیساهای آنجا می شنید و همواره دوست داشت که به آنجا برود. اکنون متوجه شدید که پولس رسول به چه مواردی اشاره می کند. او ایمان را مسئله شخصی نمی دانست و به جمع اشاره می کند و معتقد است که می توانیم ایمان خود را تقسیم نماییم و باعث تقویت ایمان یکدیگر شویم. در حقیقت نمی توانیم تنها با ایمان به خداوند و مسیح تنها زندگی کنیم بلکه باید ایمان خود را با دیگران نیز تقسیم نماییم و در این صورت خانواده دیگری خواهیم داشت و به آن متعلق خواهیم بود. می دانید که در ابتدا ما یک قوم و خانواده نبودیم و اکنون خداوند این قوم را بوجود آورده است و انسان ها چه از ایران، افغانستان، سوریه، ژاپن، چین و یا سوئد و یا از هر کشوردیگری آمده باشند همه در مقابل خداوند یک قوم می باشند که قوم جدید و تازه ای است و همه به آن متعلق اند. ایمان داشتن زندگی در تنهایی نیست بلکه تقسیم آن با دیگر ایمانداران است، شاید اینکار برای عده ای سخت باشد اما در واقع این هدیه بی نظیری است که خداوند به ما بخشیده است. رفتن به کلیسا یک دستور و یا اجبار نیست بلکه هدیه خداوند است.

ایمان به مسیح شبیه صلیب است؛ صلیب از دو قسمت تشکیل شده است که تکه ای از آن عمودی و تکه دیگر افقی است و این صلیب سنبل مسیحیت در کلیساست. صلیب تصویر خوبی از کلیسا است که همنشینی با خداوند و کلیسا را نشان می دهد. در کتاب مقدس دقیقن جمله ای در همین مورد می باشد:

 " اگر کسی ادعا می‌کند که خدا را دوست دارد، اما از همنوع خود متنفر است، دروغ می‌گوید؛ چون اگر کسی نتواند همنوعی را که می‌بیند، دوست داشته باشد، چگونه می‌تواند خدایی را که ندیده است، دوست بدارد؟  این حکم خداست که هر که او را دوست می‌دارد، باید همنوع خود را نیز دوست داشته باشد"(اول یوحنا، فصل چهار، جمله بیست و بیست و یک).

یوحنا می خواهد به ما بگوید جلسات جمعی داشته باشیم و یکدیگر را دوست داشته باشیم و ما نمی توانیم ادعا کنیم که عاشق خداوند هستیم اما به تو اهمیتی نمی دهیم.

می خواهم تا اینجای حرف های خود را جمع بندی نمایم؛ ایمان به مسیحیت تنها و فقط منحصر به من نیست بلکه باید در تمامی ابعاد زندگی من موثر باشد و منجر به دوستی با انسان ها گردد و سخن خداوند اینست که در کلیسا جمع شویم. 

چرا به کلیسا نیازمندیم؟

امروز این ماموریت به من داده شده تا در مورد آن با شما صحبت کنم. چرا به عنوان یک مسیحی به کلیسا نیاز داریم؟

برای این سوال من شش جواب ساده دارم:

دلیل اول:

 من به کلیسا می روم زیرا پیرو مسیح هستم و باید در جمع ایمانداران او قرار داشته باشم. عیسای مسیح می گوید که اول نزد من بیا و سپس پیرو من باش و در این دو مورد مسیحیت برای ما روشن می شود. به عبارت دیگر مسیحی کسی است که نزد مسیح بیاید و همچنین پیرو مسیح باشد. من به پیشگاه خداوند می روم و این کار من بدلیل هوش و یا خوب بودن من نیست بلکه به این دلیل است که خداوند مهربان است. مسیح می گوید که نزد من بیا و وقتی که ما به نزد او می رویم و زندگی خود را به او واگذار می کنیم سپس می گوید پیرو من باش و در پی من بیا یعنی بعد از پذیرش او باید در پی او نیز باشیم. اما چگونه باید این کار را انجام دهیم؟ چگونه می توانیم پیرو کسی باشیم که نمی توانیم او را ببینیم؟

در زمان مسیح پیروان و همراهان او همواره در پی او بودند و در همه جا او را همراهی می کردند اما امروز چگونه ما می توانیم بدنبال او برویم در حالی که نمی توانیم او را ببینیم؟

ما با اهمیت دادن به کلام و با خواندن کتاب مقدس می توانیم پیرو او باشیم:

"عیسی جواب داد: «من خود را فقط به کسانی نشان می‌دهم که مرا دوست می‌دارند و هر چه می‌گویم اطاعت می‌کنند. پدرم خدا نیز ایشان را دوست دارد و ما نزد ایشان آمده، با ایشان زندگی خواهیم کرد"( انجیل یوحنا، فصل چهارده، جمله بیست و سه)

این جمله سخن کلیدی کتاب مقدس است و ما اینگونه عاشق مسیح هستیم و به دنبال کلام او می باشیم. به عنوان یک مسیحی آنچه که برای او مهم است برای من نیز مهم خواهد بود و اینگونه پیرو او هستیم. ما می دانیم که کلیسا برای عیسای مسیح بسیار مهم بود؛ او می گوید: من می خواهم کلیسای خود را بنا نمایم زیرا مرگ و نیستی نمی تواند بر آن اثر نماید. پس با ساخت کلیسا انسان های معمولی در کل دنیا قوم خداوند می شوند و من نیز همکار آنها خواهم بود. پس باید پیرو مسیح باشیم و به کلیسا برویم.

دلیل دوم:

دلیل دوم برای رفتن به کلیسا اینست که همه کارهای را که خداوند می تواند انجام دهد من شخصن و به تنهایی نمی توانم انجام بدهم. ماموریت مسیح برای ما اینست که با یکدیگر باشیم؛ مسیح می گوید بروید و همه قوم ها را شاگرد سازید و به آنها بگوید که پیام را نگهدارند. این ماموریت بزرگی است و فقط اینگونه می توانیم در تمامی کلیسا ها موفق شویم. هیچکس نمی تواند به تنهایی همه کارها را انجام دهد اما همه ما با کمک یکدیگر می توانیم کارهای بزرگی را انجام دهیم. ما می توانیم با انجام کارهای کوچک خود خواست خداوند را انجام دهیم.

دلیل سوم:

من نیازمند کلیسا هستم زیرا دست و پا و اعضا بدن نیازمند تن است. وقتی کتاب مقدس می خواهد به ما بگوید که کلیسا مهم است از تصویر و داستان استفاده می نماید. مسیح همیشه برای سخنان خود از مثال و داستان استفاده می کرد تا درک آن بهتر و عمیق تر باشد. 

"درست همانطور که بدن انسان اعضای مختلف دارد، بدن مسیح یعنی کلیسا نیز اعضای گوناگون دارد؛ هر یک از ما عضوی از بدن او هستیم و برای تکمیل آن لازم می‌باشیم و مسئولیت و وظیفه‌ای مشخص در آن داریم. اما در کل، همه متعلق به یکدیگریم و به هم نیاز داریم.( رومیان، فصل دوازده، جمله چهارم و پنجم)

این یک فکر بی نظیر است و می خواهم آنرا بیشتر بررسی نماییم. کلیسا همانند جسم است و هریک از اعضا آن عضوی از این بدن می باشند و هرکدام از آنان با دیگری فرق دارد. دقیقن مانند چشم و گوش که هر کدام کار خود را انجام می دهند تا بدن ما بخوبی بتواند کار خود را انجام دهد. اگر تمام بدن فقط چشم باشد در آن صورت چگونه می توانیم بشنویم و اگر همه چیز گوش باشد و بشنویم در آن صورت چگونه می توانیم بو را حس نماییم. پولس رسول می گوید که اگر همه مانند یکدیگر باشیم و همه فقط یک کار را بلد باشیم در آنصورت دیگر کلیسا نمی تواند به کار خود ادامه دهد. پولس می گوید که چشم نمی تواند به دست و سر نمی تواند به پا بگوید که به تو نیاز ندارم. همه اعضا نیازمند یکدیگرند و ما نمی توانیم به یکدیگر بگوییم که به تو نیازی نیست  بلکه همه ما به یکدیگر نیازمندیم و هرکدام از ما قسمت های مختلف یک بدن می باشیم و تمام اعضا نیازمند یکدیگرند. به نظر شما این بی نظیر و عالی نیست؟ بیایید یک لحظه به این بیاندیشیم که هر کدام از ما عضو این بدن هستیم؛ اگر چشمی می توانی خوب ببینی، اگر دهان هستی می توانی خوب صحبت نمایی و اگر گوش هستی می توانی خوب بشنوی. اگر دست هستی می توانی بخوبی کاری را انجام دهی و هر کدام از این اعضا می توانند در انجام کارهای بدن کار خود را به خوبی انجام دهند، پس تو نیز می توانی به کلیسا کمک نمایی. 

همه ما جسم عیسای مسیح می باشیم و کلیسا نیز وظیفه دارد تا عیسای مسیح را معرفی نماید تا کارهای او را ادامه دهد و این مهمترین وظیفه کلیسا است. من، شما و همه مسیحیان از تمامی کلیساهای کشورها باید معرف مسیح باشیم.

دلیل چهارم:

من به کلیسا تعلق دارم تا بتوانم به کمک دیگران خدا را بهتر بشناسم. پولس رسول به کلیساها می گوید که با هم باشند تا بتوانند طول، عرض، پهنا، بزرگی و عمق عشق خداوند را دریابند زیرا بسیار مهم است. ما نمی توانیم به تنهایی در مورد خداوند بدانیم زیرا او حقیقتن بزرگ است. هر یک از ما به طریقی خداوند را ملاقات می کنیم. من به عنوان یک پسر جوان در خانه و خانواده ای بزرگ شدم که هرگز اسمی از خداوند در آن شنیده نمی شد اما همیشه در جستجوی او بودم و این در صورتی بود که پدر و مادر من می خواستند تا من به چیزهای دیگری فکر کنم. من خداوند را ملاقات کردم و هر یک از شما نیز بطریق دیگری او را ملاقات کرده اید و ما با بیان زندگی خود برای یکدیگر می توانیم خداوند را بیشتر و بهتر بشناسیم. 

دلیل پنجم:

ما به کلیسا نیازمندیم زیرا زندگی سخت است و شاید برای عده ای سخت تر و مشکل تر باشد:

"  در مشکلات و مسایل یکدیگر شریک باشید و به این وسیله «شریعت مسیح» را اجرا کنید.( غلاطیان، فصل شش، جمله دو)

وقتی ما مشکلات خود را با یکدیگر تقسیم می کنیم در حقیقت بزرگی آنرا را تقسیم می نماییم. ما در کلیسا می توانیم زندگی را با یکدیگر تقسیم نماییم و یکدیگر را راهنمایی و تشویق کنیم و می توانیم با یکدیگر دعا کنیم. مسیح به ما ماموریت داده تا به یکدیگر کمک نماییم.

دلیل ششم:

ما می توانیم با دعوت دیگران به کلیسا راه شناخت خداوند و ایمان به او را برای آنان باز نماییم و باعث رشد آنها شویم. کلیسا تنها متعلق به ما نیست و با آغوش باز کسانی که هنوز ایمان نیاورده اند را دعوت  می نماید.

پس بنا به دلایلی که مطرح کردم ما به کلیسا نیازمندیم زیرا کلیسا از انسان هایی مانند من و تو تشکیل شده است و هرگز کامل نیست. شاید در برخی موارد از کلیسا عصبانی شویم زیرا ممکن است هرکدام از ما مرتکب اشتباه شویم. ما می توانیم  یکدیگر را ببخشیم و از خداوند بخواهیم که برای بهتر شدن به ما کمک نماید.

در پایان نیز می خواهم بگویم که به کلیسا می آییم تا بتوانیم خواهران و برادران ایماندار خود را ملاقات کنیم زیرا ما در گذشته یک قوم نبودیم و اکنون یک قوم می باشیم. ما آموخته ایم که در هر کجای این دنیا به یکدیگر عشق بورزیم و همدیگر را دوست داشته باشیم؛ این بی نظیر است و به همین خاطر باید خوشحال و قدردان خاوند باشیم.

حال با هم دعا می خوانیم:

- خداوندا سپاسگزارم که تک تک ما را می بینی.

- خداوندا سپاس تو را که ما را نجات دادی تا تنها نباشیم زیرا به تنهایی نمی توانیم کارهای خود را انجام دهیم.

- سپاس تو را که ما را شبیه خود و برای یکدیگرآفریدی.

- خداوندا سپاس تو را بخاطر فیضت.

در نام عیسای مسیح. آمین.